***

"...to był czas kiedy Twoja dusza wychodziła z mojej
zabijałeś wtedy moją twarz
i wciąż i wciąż rzucałeś mną o ścianę
topiłeś w każdej napotkanej rzece
odejmowałeś z mych oczu
ostatnie blaski uśmiechu

tak Twoja dusza
pomieszkiwała w mojej
ale teraz został już tylko
głuchy trzepot
Twoich czarnych skrzydeł
już ciemnie piórzyska
nie ocierają się
o moje wnętrze.

patrz jestem
mimo bólu
który wyryłeś na mej twarzy
patrz jestem
i trwać będę
w mojej baśni
w pięknej baśni
gdzie anioły wskazują mi drogę
lepszą drogę
drogę do uśmiechu..."



tekst JRŻ

portretto w studio

Tak, pierwsze zabawy w studio za mną. Na przekór fleszom bo jakos nie moge się przekonać. Takie żyrafowe podejcie do tematu.
miejsce; Muzeum Fotografii w Bydgoszczy, Wolne Spotkania Klubowe

***

przecież latam w niebie
anioły podają mi nektar życia
kołyszą mnie
dźwięczą
śpiewają o istnieniu
...które ma sens

nie straciłam wzroku
widzę
to co myślałam że jest niewidoczne

emocje
zmysły wirują
i kłębią się
w naszych dłoniach***

***

ktoś ubiera mnie w poezję
zdziera ze mnie postarzały już wrzask
bo zamilkłam
tak zamilkłam
porzuciłam bladą skórę
...teraz w bezkrzyku chcę oglądać
mgły o poranku

ktoś ubiera mnie
w jasne tkaniny
zapominam
o lamencie
o tym jak duszono moje oczy
o tym jak łamano mi włosy...

ktoś zbiera młode listki
może od konwalijek
może od nieznanych kwiatów
...i daje mi je
do zjedzenia
tak
teraz będę jeść tylko piękno***
---
a Ty nie musisz gapić się na moją twarz
może ona gnić
może pięknieć
już nie ma Cię w moich oczach
nie wchodź do mojego bezkrzyku

wyrzuciłam
wszystkie nieprawdziwe niebieskie szkiełka

***

smakuję miłość
pełnymi garściami
wkładam w usta
najniezwyklejsze cząstki
pomalowane na różowo
...kartki pełne słońc
dźwięki niesłyszalne
dla cudzych oczu

bo jest czas
kiedy na nowo
kształtują się moje oczy
wrastają w lekkość
zabierasz ją
przytulasz
głaszczesz
wchodzisz w nią
delikatnym krokiem

tak ugoszczę Cię w moim ciele
tak w mojej duszy
Twoja tańczyć ma***
JRŻ

***

słońce Twoich oczów wchodzi mi na rzęsy
leciutko głaszcze me powieki
z błogości
zapominam jaki dzisiaj dzień

...a!... przecież mamy
dzień kwitnienia***

***

kiedy zabierzesz mnie
tam gdzie stokrotki są wiecznie w rozkwicie...
i słońce nie upada zbyt nisko
tam gdzie najczerwieńsze są wiśnie
i trawa wciąż mgłą okryta
...
będziesz mnie karmił
najsłodszą melodią

umrę z zachwytu

może piękno
jeszcze gdzieś schowano

poszukam...